HAYAT GÜZELDİR

İKİ DOST

2009-02-06T16:45:00.000-08:00

zamanında birinide yaşamış iki dostun hikayesi anlatılır.
Yediği içtiği ayrı gitmeyen bu iki dostan birinin Fizan' da canı yansa öteki bu acıyı Yemen'de hissedermiş. Dostlukları kardeşlikten de öteymiş...
Gel zaman git zaman, bu dostluğu çekemeyen ahali yalan atmışlar,araya fesat sokmuşlar bu iki dostu sonunda ayırmışlar. Öyle ayırmışlar ki, birbirlerinin isimlerini anmaz olmuşlar,geçtiği yoldan geçmez olmuşlar...

Aradan yıllar geçmiş ama bu iki dost birbirini bir türlü unutamamış. hasretleri arttıkça artmış ve birgün biri dayanamamış ve bu anlamsız küskünlüğü sona erdirmek için ötekinin evine gidip kapsını çalmış
-tak, tak, tak.
-Kim O?
-Ben
İçerideki, aradan yıllar geçmesine rağmen eski dostunun sesini hemen tanır ama kapıyı açmaz. Bir cevap da vermez.
Dışarıdaki umutsuzca geri döner ve üzgün bir şekilde kendi evine gider.
Ancak birkaç gün sonra şansını tekrardan denemek ister ve dostunun evine giderek kapısını tekrardan çalar.
-tak, tak, tak
-Kim O?
-"Sen" der dışarıdaki eski dost. aradan geçen birkaç saniyenin ardından kapı gıcırtıyla açılır ve iki dost birbirine sarılır..

Hikayenin sonu "ben değil, sen diyen dostları bulmanız dileğiyle" bitiyordu, hikayeyi kaleme dökenin iyi dilekleriyle..

Gece yatağımda ( ki şu an sabahın 3' ü ) dönüp dururken aklıma bu hikaye geldi. Ortaokulun başlarında dinlemiştim bu hikayeyi ve kendime "birgün, birbirimize ben diye hitap edeceğimiz O dostu bulacağım" demiştim. çoğu kez buldum zannettim ama Sen'lerle devrildim.
Şu ana kadar Ben'siz 10 yılı devirdim...

Bir lanet mi yoksa bir nimet mi

2009-02-06T16:11:00.000-08:00

geride kalanlara dönüp baktığımda iyi yönlerini görüyorum hep. kötü yönler kaybolup gidiyor sanki. hayıflanıyorum... üstadın nasihatinde, içindeki suçluları cezalandırmak için " o gemi batmasın!" demesine rağmen, o gemiyi batırıyorum. sonra o gemideki masumların boğuluşlarıyla ben de boğuluyorum. Gemileri her hatırlayışta suçluları gitgide unutuyorum ama masumların yüzlerini daha net görüyorum...
Gemilerim, maddi manevi tüm ilişkilerim..
....
.....
......
elekten kumlar dökülür, çamur akar ve mücevherat açığa çıkar...

KIRMIZI VE MOR

2008-12-11T06:33:00.000-08:00

İniltileri ürpertiyor beni

Soğuk rüzgarın kulağıma taşıdığı canlı sesleri

Yok!

Bunlar muhtamelen rüzgar sesi..

Tıka kulaklarını,

Yum gözleri,

Uyu hadi...!

BOZUK DEV SAAT

2008-12-07T11:32:00.000-08:00

Odamızın camından, karşıdaki binanın duvarına inşaa edilmiş ancak sonradan bozulmuş dev saate takıldı gözüm. Her fırsatta inadına kontrol ettiğim ve "Hala çalışmıyor.." dediğim...

"Yanlışta olsa çalışsın! Normalden yavaş ya da hızlı olması farketmez. Çalışsın! Çalışmak için çalışsın!.." gibi yakarışlar beynimde zigzag çizerken gözüm tekrar Durmuş Dev Saate takıldı

Ve o anda zigzag yapan cümleler donup kaldı.

ve sessizlik...

Rüzgar sesini kesti, kuşlar kanat çırpmaz oldu, martılar sustu...suskunluğum içindeki suskunluğumda, korkudan gözbebeklerim büyüdü!..

Sessizlik..

Ve ilk sesi duydum, nefesim..sonra da nefes seslerime eşlik eden zamanın tiktak sesleri...

Nefesim ve Tiktak sesleri...

Umutla Durmuş Dev Saate bakarken yine gözlerim, saat dile geldi:

"Nefesine eşlik eden Tiktak seslerini iyi dinle"

Saatin istediğini yerine getirdim:

Tiktak, Tiktak, Tiktak, Tiktak, ....

Durmuş Dev Saat tekrar seslendi "Nefesine eşlik eden Tiktak seslerini iyi dinle"

Bir anlma verememekle birlikte saatin istediğini yerine getirdim:

Tiktak, Tiktak, Tiktak, Tik, Taktik, Taktik....

Göz bebeklerim bu sefer şaşkınlıktan büyüdü!

Taktik, Taktik, Taktik, Tak, Tiktak, Tiktak...

"Zamanın ritmi bozuk!

86400 dişli bir çarkta bazı dişler kırılmış olmalı ki Tiktak ritmi belirsiz aralıklarla Taktik ritimlerine dönüyor" dedi Durmuş Dev Saat.

"Sorunu ne hızlı çalışmam ne de yavaş çalışmamla çözümleyemeyeceğimi anlayınca durmaya karar verdim. Çünkü durmuş vaziyette hiç olmazsa günde 2 kere doğruyu gösterebiliyorken yavaş ya da hızlı çalışırken bunu bile gerçekleştiremeyecektim" der Durmuş Dev Saat.

Uyuyan birinin soğuk denize atılması gibi, Ses Perdelerinin ardındaki sesler bir anda sarmaladı beni! İrkildim..

Durmuş Dev Saate kilitlenen bakışlarımı başka bir yöne doğru hızla çevirirken, O'nu görmezden gelemeyeceğimi anladım ve penceremin perdesini kapadım..

Kapalı perdemin dibinde çömelmiş otururken beynime bir cümle mıhlandı "Yanlış yolda isen, daha fazla ilerleme, DUR !! "

Durmak bazen çözümün kendisi olabiliyorsa

"Yanlış yolda isen, daha fazla ilerleme, DUR !! "

BAŞ AĞRISI

2008-11-19T12:48:00.000-08:00

ince bir baş ağrısı başladı

toplu iğne gibi

ince, ince, ince.

Hele toplu başına gelince!..

KÖR RESSAM & ÇOLAK YAZAR

2008-11-15T12:16:00.000-08:00

kalem tutmayı bilmeyenler yazı yazmaya başladığı sırada

resim yapamayanlar tuvale sarıldı büyük bir aşkla.

işte o zaman

nedenlerin çünküleri lal etti herkesi

yazılan kelimelerin resimlerlerle olan dansı

anlatmaya başladı herşeyi..

BAŞLANGIÇ

2008-11-12T09:06:00.000-08:00

Pişmanlıkların yoğunluğunda yürürken ağır aksak
Yağmur yağmaya başlar.

Ağlamayı unutmuş olan düşünceli gözlerime
Yağmur damlaları çarpar.

Esen hafif rüzgar, ağladığımı düşünerek

Siler yanaklarımdan damlaları.
Bu arada
Çalılar arasından bilmiş bilmiş bakar
Kaybolmuş nefsimin dev timsahı..

CARPE DIEM

2008-11-08T13:10:00.000-08:00

Birgün
"O artık yok!" dediklerinde
Tıkanan boğazınla, buğulanacaksa gözlerin,
Şimdiyi dolu dolu geçirmelisin...

YAŞAMAK

2008-11-08T13:01:00.000-08:00

o an dökülmesin dudaklarından;
yaşamak için geç,
ölmek için erken...

CİVCİV ÇIKACAK, KUŞ ÇIKACAK...MI?

2008-10-28T13:23:00.000-07:00

yakın zamanda, kemik gelişimi durmuş bir çocuğun yakalandığı bir hastalık sonucu iç organlarının büyümeye devam etmesiyle öldüğü bir filmi izledim.

Aklıma civcivler geldi..tıpkı o çocuk gibi olan civciv yumurta içinde büyüyüp yumurta ceperlerinde sıkışınca iki yoldan birini seçiyor. ya pes edip ölüyor ya da yumurta kabuğunu kırıp yeni bir dünyaya merhaba diyor.

ve ben..

hala yatağımın yanındaki iki kişilik koltukta sıkışarak uyumaya çalışma derdindeyim. Rahatsız olduğum halde..12o 'lik koltuğa 180 'lik boyumu sığdıramadığım halde, inatla uyumaya devam etmekteyim..

yumurtanın içinde civcivsem eğer, yakında birşey yapmazsam bu kabuğun içinde öleceğim...

RELEMİLEK 2

2008-08-16T02:55:00.000-07:00

Kelimelerin bittiği yerdir
Yıldızların sönük kaldığı yer.
Hikaye...
..
Sırtıma yüklediğim kemilelerle
İnadına yollardayım
Sönük yıldızların yanında
Scrabble oynayacağım

RELEMİLEK

2008-08-10T11:38:00.000-07:00

Kelimeler son buluyor bazen

Söylenecek onca şeyin olmasına rağmen...

Susmak..

Kelimeleri beklemek..

Beklerken susmak..

Susarken beklemek...

...

Dipsiz bir girdap!

Konuşmak gerek bazen

Gelmeyecek kelimeleri beklemeden

Konuşmak gerek!

YAŞAM

2008-08-02T13:40:00.000-07:00

Bir anlamı olmalı insan hayatının

soluduğu havanın,

attığı adımların,

yürüdüğü yolların.., bir anlamı olmalı.

bir anlamı olmalı gördüğü her anın

yaşadığı her dakikanın,

hissettiği her duygunun,

beslediği aşkın.., bir anlamı olmalı.

...

yapılanların yoksa eğer anlamı ..

yanına bekliyor sizi

kayıp kentin kaybolmuşları..

2008-07-31T12:10:00.000-07:00

Orhan Veli ne güzel demiş

"Gün olur alır başımı giderim
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin,
Bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra...

Gün olur başıma kadar güneş
Gün olur başıma kadar mavi
Gün olur deli gibi.."

Hangi ruh haliyle yazdı yukarıdaki satırları acaba?
Bunları düşünürken aşağıdaki satırlar geldi dilimin ucuna..

SIKINTI

Nefes darlığım zuhur ettiğinde ruhumda,
Martı olup uçmak isterim
Gökyüzündeki bulutlara

Maviden hız alarak semada
Patlatırcasına dalmak isterim beyazlara
İçinde kaybolurcasına

Ve patlamak isterdim beyazlar arasında
Siyah bir noktadan gri bir dumana
Gri dumandan da beyaz bir buluta...

FARID FARJAD ANISINA..

2008-07-13T08:03:00.000-07:00

Bir dostumun sayesinde Farid'in müzikleriyle tanışma fırsatım oldu. Kemanından çıkan her notada beni mest etti. Fırsatım olsa da bu yazıyı okurken size dinletebilsem :)

Haklıya hakkı verilmeli derler ya, bu virtüöze kendi çapımda hakkını vermek ve bir teşekkür amaçlı olarak blog sayfamı okuyan sizleri bu adamla tanıştırmak istedim.

kısaca hayatını anlattıktan sonra dinleyenlerinin yazdığı birkaç yorumu sizinle paylaşacağım.

Acı çeken toprakların hüznünü kemanını ağlatarak anlatan zat:"Farid Farjad". Anroozha4 albümünden Robabeh Jan isimli muhteşem eserini dinlediğiniz İranlı sanatçı, dünyanın en iyi keman virtüözlerinden biri olarak kabul edilmektedir.

Eserlerinde yalnızca keman ve piyano kullanan, insanı en mutlu anında bile hüzne sürükleyebilen Farjad, 1938 yılında Tahran’da doğmuş. 1966'da Tahran Üniversitesi'nde klasik müzik üzerine mastır yapan ve Fars Halk Müziği üzerine ciddi bir birikime sahip olan sanatçı, batı ve doğu müziğini kemanla harmanlayarak birbirinden değerli eserler vermiştir. Bir batı müziği enstrümanı olan kemanı bu kadar doğululaştırabilen bir başka doğulu virtüöz var mıdır acaba?
1988'de Golha orkestrası ile çalışmalarına başlamış olan sanatçı 1989'de Anroozha 1 isimli albümünü yapmış, aynı yıl Anroozha 2 albümünü çıkaran Farjad sonrasında uzun bir sessizlik yaşamış ve 1997'de Anroozha3 ve Anroozha 4 isimli albümleri çıkarmış ve geçtiğimiz yıl Anroozha 5 isimli son albümü piyasaya çıkmıştır.

Muhteşem eserler bırakmış olmasına rağmen doğulu olması sebebiyle Batı'da yeterince tanınmamakta, tanıtılmamaktadır. Ülkemizde de yeni yeni tanınmaya başlayan sanatçının sayıca az bile olsa ciddi ve sadık bir dinleyici kitlesi bulunuyor.

Bu dinleyicilerden bazılarının yorumları :

iran'lı müzisyen. moraliniz ne kadar iyi olursa olsun, moralinizi bir anda bozan, kemanı ağlatan zat.
acı çeken toprakların hüznünü kemen- piano duetiyle tasvir eden kişi.. keman kabında güve yırtıkları yoktur, zavallı müzisyeni oynamıyordur belki ama kalbinde demlediği şeyler o şarkilarının oluşmasına önayak olmuştur
yatmadan önce dinlenilesi eserleri ile tatlı ve huzurlu bir uyku vaad eder, rüyanızda da sevdiğinizi gördünüz mü tamamdır..
"taghtam deh" ve "goleh pamchal" parçalarıyla şuan itibariyle feleğimi şaşırtan insan, bu kadar mı içli çalınır bi enstürman yahu!
insanın içine hüzün düşürebilen keman üstadı...
gece vakti dinlenilmesi öngörülmeyen, neşeli bir gün geçirmiş olsanız dahi bir anda bütün mutsuzluklarınıza fırsat veren, kalbinizin en ince yerine ulaşıp duygularınızı depreştiren ve gözyaşlarınızı akıttıran şahsiyet.
dinlenmesi kesinlikle can güvenliğiniz için tehdit unsuru oluşturabilecek bir virtüöz. dinledikçe ölüm yazıları yazmaya başlıyorum ve nedenini anlayamıyorum.
iran a gidesim, tahran ya da isfahan sokaklarında arayasım var bu amcamı. önce o keman tellerini sarhoş eden ellerini öpecek, sonra gecelerimi zehir ettin diye sitem edeceğim. evet, yapacağım..
pers müziklerine kemanıyla can veren veren büyük bir ustadır.albümünü trabzon'da arama gafletinde bulunmuşluğum da vardır.
keman çalmıyor, kemana ibadet ettiriyor dedirten müzisyen.
yorgun geçen günün ardından bir iki şarkısı dinlenilesi, bilmeyenlere dinlemeyenlere tavsiye edilesi keman virtüözü, sokout ve sarı gelin (sher e hasti diye aratılırsa bulunur) hemen sevip bağlanmanız için yeterli parçalar.
daha ilk dinleyişimde bile gözlerimi buğulandırmış iranlı keman virtiözü...şiddetle, müziklerinin bulunması ve dinlenmesi tavsiye edilir...ancak ruh halinizin normal olmasına dikkat edin, kafanız bozuk bir anınızda iyiden iyiye göçertebilir.. not: eksisozluk te farid farjad başlığında kendisinin müziklerinin olduğu linklere ulaşılabilir.
insanı kolaylıkla intihara sürükleyebilecek keman virtüözü. gözününüz kapattığınızda çalan müzikler size ne hayal ettiriyor. işte bu adam onu bilerek çalıyor.
insanın yüreğine hüzün düşüren, değimi yerindeyse kemanı dillendiren ünlü iranlı keman virtüözü.
sızı hissettiren, derinde oralarda bir yerde olanı yeniden yeşile kavuşturan, kabuğundan çıkartandır. sol memenin altındaki cevahiri ağlatan, güldüren, hüzünlendirendir. candır.
keman ile ismi aynı anlama gelen ,insanın tüylerini diken diken eden parçalara damgasını vuran muhteşem kişi. her parçası zamanda başka başka yolculuklara çıkartıyor.
hayatın her geçen gün, daha büyük ivme ve yükle üzerine geldiğine işaret eden keman virtüözüdür.

hatalı deli :)

2008-07-06T12:01:00.000-07:00

Mühendislikte bir kabul vardır. Mühendislik hesaplarında mühendis, hata paylarını istediği gibi hesapladığında, yani bilerek hata yaptığında bu hata olarak kabul edilmez.

Bu varsayımdan yola çıkarak, "deli olmadığı halde delilik yapanın hükmü deli midir?" diye bir soru takıldı aklıma.

BİRKAÇ SORU ? ?

2008-05-23T15:33:00.000-07:00

Ne istediğini, ne kadar bilmeli kişi?

Manava 1 kg elma almaya çıktığı halde 1 kg armut ile geri dönebilmeli mi?

Anlık kararlarla, yıllık kararları değiştirebilir mi?

körlük

2008-05-06T09:22:00.000-07:00

“Ya Allah” diyenlerin arkasında ilerlerken
Koku körlüğü gibi duyma körlüğünü de yaşar olduk
“Ya Allah” diyenlerin araya sıkıştırdıkları “Yallaaah!” ları
Duymaz olduk…

Gözlerine inen perdeleri kaldırma vaktidir şimdi
Duymadıklarını duyma
Bilmediklerini bilme
Anlamadıklarını anlama vaktidir

.....

UÇMAK ÜZERİNE..

2008-04-03T03:57:00.000-07:00

Geçmiş zamanlarda basın organlarında, metitasyon ile dünyevi somutluklardan soyutlanıp, fizik kurallara aykırı düşebilecek şeyleri yapmanın mümkün olduğunu dinlemiştik.

Fizikte, bir insanın ortalama ağırlığı 70 kg varsayıldığında, bu 70 kg lık kütlenin tamamının su moleküllerinden oluştuğu düşünüldüğünde, bu 70 kg'lık su kütlesindeki elektronların (yaklaşık olarak 4 x 6 x E27 tane elektron) kutuplaşması ile dünyanın kütlesi kadarlık bir kütleyi kaldırabilecek kuvvette olduğu ispatlanmış. Ama kutuplaşamanın gerçekleşmesi oldukça zordur, hatta imkansızdır.

Cloumb yasasında aynı yükte olan cisimlerin birbirini ittiklerini, zıt yüklerin ise birbirlerini çektiğini biliyoruz.

Lisede, dünyanın topraklama özelliğinde ve nötr olduğu bize öğretilmişti. Bence dünya nötr değil. Dünya pozitiftir. Biz insan olğu pozitif olmayı başaramadığımız için, zıt yüklü cisimlerin birbirini çekmesi ilkesiyle, yerden ayrılamıyoruz. "Newton buna yerçekimi kuvveti diyor" derseniz, "Newton'un ki de bir fikir" derim. Saygı duyarım :)

Kendi başına pozitif yüklü omayı beceremeyenler, meditasyon ya da yoga ile negatif enerjimizden kurtulabilirsek, pozitif yüklenebildiğimiz oranda yüksekten uçmamız mümkün olur kanaatindeyim.

"Mesut sen uçmuşsun abi.." derseniz, size "sadece fazla iyimserim" derim :)

HAYAT VE ELEKTRON SÜRÜKLENMESİ

2008-03-27T17:06:00.000-07:00

Son fizik dersimizde profesör, durgun haldeki bir elektron parçacığının 1 metrelik bakır teli 68 dakikada geçtiğini söyledi. Bu sürede telin yarıçapına bağlı olup olmadığını hatırlamıyorum. Profesöre göre 68 dakikalık sürünme hızı çok yavaş bir hızmış. Çünkü akım anında elektronun hızı ışık hızından da hızlı olmaktaymış.

Yukarıda R yarıçaplı, 1 metre uzunluğundaki telde elektronun 68 dakikalık hareketini çizmeye çalıştım.

Bu resimde ise, elektron durgun halde ortalama 68 dakikalık yolunu tamamlamaya çalışırken, açılan anahtar ile oluşan potansiyel fark ile elektron kalan yolunu zigzag yapmadan ışık hızıyla tamamladı.

Derste, elektronun 68 dk sürünmesi ile hayat arasında bir başlantı oluştu kafamda. Elektronun bir insan olduğunu varsayarsak, bu insanın sosyal yaşantısı yaşam yarıçapını genişletiyor. Bazen geri gitse de, yarıçapla orantılı olarak insanın özgürce hareket edebileceği alan da genişliyor. Zigzaglar çizerken sürünme hızı ile ortalama 68 yıllık yaşamını 1 metrelik yaşam yolunda tamamlıyor.

İkinci resimde, insan 68 yıl yaşayacağını düşünüyor ve başıboş zigzaglar yapıyor. Ancak biri lambayı açmak için anahtara bastığında, sürünme hızının yerini ışık hızı alıyor. Kişi düşünmediği bir zamanda ölüyor."Daha önümde yıllar var","önümde el değmemiş 20 yıl var"...gibi cümleleri kurduktan kısa bir süre sonra ışık hızıyla dünyayı terkedebiliyorlar...

KONUYA ÖZGÜRLÜKTEN GİRDİM GİRMESİNE DE..

2008-03-27T13:58:00.000-07:00

"Özgürlük kavramını tam olarak ne kadar yaşayabiliyorum?" diye sordum kendime. Beynimin maximum %10 luk kısmını kullanabiliyorum ve benim beynimi kullanma özgürlüğümü bu %10 'luk sınır çerçevesinde yaşayabiliyorum. Kulaklarım belli frekans arasındaki dalgaları algılayabliyor ve ben duyma özgürlüğümü bu frekanslar arasında yaşayabiliyorum. Burnumun koku alma, gözümün görme, elimin dokunabilme duyularını, kalbimin hissedebilme yeteneğini kullanma özgürlüğümü hep belli sınırlar dahilinde yaşıyarum.

Özgürlük kavramından bahsederken bilimsel bazı alıntılardan da faydalanacağım için Mikro ve Makro Alem konularının üzerinden hızlıca geçmek istiyorum.

Geçen senelerde bilim adamları gelişen teknolojinin de sayesinde Alyuvar Hücrelerinde yeni bir yapıyı keşfettiler. Bilim adamlarını hayrete düşren bu yapıların şekli bir insan şeklini andırıyorlardı ve bu küçük yapılar belli bir düzen halinde hareket ediyorlardı.

Bilim, Makro ve Mikro Alemlerini açıklama özgürlüğünü, bilimin gelişmişlik ile bilim adamının düşünce gücü sınırları içinde yapabilmektedir.

"Atom yoktur." diyen bilim, atomun varlığını kabul ettikten sonra "atom parçalanamaz" demişti ancak atomun parçalanamaz olduğunu atomu parçalayana kadar savunabildi. En küçük yapıların elektron ve proton olduğunu ise yakın zamana kadar savunuyordu. Şimdi Protonu oluşturan yapıları birbirinden ayırmaya hazırlanıyor.

Mikro alemi açıklamada bu gelişmeler olurken Makro alemde de birtakım açıklamalar oluyordu. Dünyanın yuvarlak olduğunun ispatından sonra, başka gezegenlerin varlığının şaşkınlığını yaşayan ve bu şaşkınlığı üzerinden atamadan "UZAYLI" kavramıyla merakı biraz daha artan "insan", araştırmalar sonucunda, şu anki özgürlük sınırlarında, Samanyolu Galaksisi'nden başka galaksilerin varlığını bilebiliyor. Ama şu anki özgürlük sınırlarında ona ulaşamıyor.

Mikro ve Makro Alemin baş döndüren boyutsal farklılığına rağman, yapısal benzerlikler beni hayrete düşürüyor. Kendinden habersiz Atom parçacıklarından oluşan, BENDEN habersiz hücreler, mitokondrisiyle enerjilerini üreterek, kendi özgürlük sınırları içinde hayatlarını sürdürebiliyor. Hücrelerin birleşmesi ile oluşan kendinden habersiz dokular, dokuların birleşmesi ile oluşan kendilerinden habersiz organlar, ve bu organlardan oluşan ben.

Diğer yanda Samanyolu Galaksisi. Dünya,ve diğer galaksiler, yıldızlar ve bu yapılara enerji dağıtan Güneş.

Güneşi bir mitokondriye benzetirsek, Dünya' yı da çekirdeğe..Samanyolu Galaksisi, görevini henüz bilemediğimiz yıldızları ve galaksileri de içine alarak bir hücre oluşturmaktadır. Bizim algılayamayacağımız bir varlığa ait bir organı oluşturan dokunun parçası olan bir hücre...Mikro bir yaşamsal hücre ile Makro bir Galaksinin yapısal ortaklığı ...

Dünyayı bir hücrenin çekirdeği gibi düşündüğümde ben ne oluyorum?...Ben, varlığı tartışılmaz bir varlıksam, aynı varsayım samanyolu hücrelerinin oluşturabileceği MAKRO VARLIK için de geçerli oluyor mu?. Ya da milyarlarca hücrelerimden rasgele biri seçildiğinde, içinde benim veya bilimin idrak edemediği bir hayat için, MİKRO VARLIK ya da ELEKTRO VARLIK...onların varsayımı ne oluyor?

Bu konu, bilgimin ve düşüncemin oluşturduğu özgürlük sınırları dahilinde hem Mikro hem de Makro boyutlar taraftanda çıkmaza giriyorsa, az önce sorduğum "Ben ne oluyorum?"sorusunun cevabını yandaki şekilde veriyorum...Kendi özgürlüğünüzde siz cevap ararken ben yazıyı bitirme özgürlüğümü kullanarak son noktada bu yazıya devam etme özgürlüğünüzü engelliyorum :)

Özgürlük..birgün anlayacağım seni

aynı gibi gözükse de dalgaların sesi ....

2008-02-22T14:21:00.000-08:00

yanlızlığımda attığım oldu kendimi deniz kenarlarına
şaşkın birkaç martının çığlıklarında,
hırçın dalgaların şarıltılarına..

beni çeken martılar mıydı, atılan her çığlıkla
yoksa dalgalar mıydı, ufuktaki düz çizginin inadına
sahile atılan her yumrukta..

yokluğu tatmak gerek
martısızlığı
ufuksuzluğu
ışıksızlığı..

geceleri de gitmişliğim oldu deniz kenarlarına.
martıların seslerinden uzak,
ayaklarımı ıslatan köpüklü dalgalara yakın.

karşımda ufuk çizgisinin yerini alan zifiri karanlık,
içimde, derinden gelen isimsiz bir korku,
göz yaşımın sıcaklığında, gecenin soğukluğu.

korkuyu tatmak gerek
karanlığı
yanlızlığı
sessizliği...

martıların sessizliğini ney üfleyerek doldururdum.
gecenin karanlığında göz kapaklarımı kapayarak,
açılan aydınlıkta, yanlızlığımı vuslatla buluştururdum.

sahile vuran her dalgada, tenime dokunan her rüzgada
su olur akar, rüzgar olur eserdim
senin adına nameler yüklerdim

ayrılığı tatmak gerek
kederi
hasreti
vuslatı..

"dalgalar ve martılar bana birşey demedi"demiştin ya
gelir gelmez okyanuslar ardından
hesap sormaya gittim marmaraya.

anladım varır varmaz marmaraya
tepemde uçuşan martıların isyanıyla
sahile vuran her dalgada..

anlmayı tatmak gerek
görmeyi
dinlemeyi
bilmeyi..

aynı gibi gözükse de dalgaların sesi ....

KUMRU

2008-02-15T15:53:00.000-08:00

Bu sabah kaldırımda rastladığımda sana

Adımlarım yavaşlayı verdi bilinmez aşkla.

Nefesim tutulu, adımlarım hafif

"Yokmuşsun" gibi geçerken yanından

"Yokmuşum" gibi davranmanı isterdim

Yemeğini yediğin kaldırımdan...

"Yokmuşsun" gibi davranamadığımdan olsa gerek

"Yokmuşum" gibi davranmadın

Sessizliği bozan kanatlarının ardından

"Neydi o büyü?" diye sana soramadım.

An içinde amaçsızca bakakaldım...

Sabahın etkisinin derinliğinden olsa gerek

Resmini bir şekilde buldum bu akşam.

Herşeyden soyutladıktan sonra seni

An içinde anladım, buğulu gözlerimin ardından...

Çocukluğumda sevdiklerimin ruhları

Kelebek bedenleriyle uğrarlarken evime

Mevsimin "kelebeksiz kış" olmasından olsa gerek

Bu Şubat sabahı, bir kumruya büründün

"Beni An!" diye diye...

pinokyo dua ederse..

2008-01-29T14:02:00.000-08:00

Geçenlerde içime bir merak düştü.. Yalan söylemeyi adet haline getiren bazı insanlar vardır. Doğruyu bildiğinizi bile bile, gözlerinizin içine bakarak yalanlarını söyleyerek sizi inandırmaya çalışırlar.

Bu kişiler ellerini açıp Yaradan'a yakardıkları zaman ne diyorlar? Yalanlarına elleri havadayken de devam ediyorlar mı? Yoksa " Ya RAB, 'Ucunda ölüm olsa da siz doğruyu söyleyin' diyen sevgilinin sözünü dinleyemedim. Bildiğin sebebten dolayı yalan söyledim.." mi diyorlar? İkinci şıkkı kullanıyorlarsa... bir limitleri yok mu?

Walla merak ediyorum ;)

İSTANBUL'DA YAŞAMAK

2008-01-23T15:31:00.000-08:00

İstanbul'da yaşamak başkadır.

Sabahlarının egzos sarılı havasını soluyarak

Caddelerinin, kahvaltı çöplerinden geçip

Tükürük kurşunlarıyla yaralanmış yollarını incitmeden yürürken

Meydanlarda tarihi eser hükmü gören sakız patoslarında sek sek oynayarak ilerlemek başkadır.

Keşmekeş sabah trafiğinde ağır aksak giderken

Marmara'nın yüzünü görünce gülüp

Yeni günün tadını tamağında hissetmek başkadır.

Kaldırımlarında yürürken

Bir koşu yarışı edasındaki hayatta

Telaşeden kurtulup gülebilen yüzleri görmek başkadır.

Anlamını, anlamsızlaşan zamanlarda daha iyi kavrayacağın bir günü akşam ederken

Üsküdar'a geçip Kız Kulesine karşı oturarak

Kulenin mahpusluğunu hatırlarken

Soğuk ellerininle avuçladığın çayı

Özgürlüğünün tadına vararak içmek başkadır.

Yanına oturan yarin

Deniz kokusuna karışan kokusunu yavaşca ciğerlerine çekip

Dalgaların sesiyle dans eden sesini o günün hikayesinde dinlerken

O andan soyutlanmak başkadır.

Keşmekeş trafiğin gece versiyonunda eve dönerken

Marmara'nın yakamozlu yüzünü de görüp

Noktadan önceki son virgülü güne koyarken

Bilmediğin bir yorgunluğu bedeninde hissetmek başkadır.

Sabahın egzos sarılı havasıyla uğurlandığın caddende

Baca dumanlarıyla karşılanırken

Umursamadan kapını açıp evine girmek başkadır.

Gece başını koyduğun yastıkta

Aklında belli belirsiz düşüncelerin içinde

İnceden bir his gelir oturur aklına

İstanbul'da yaşamak bambaşkadır.

BATAKLIKTAKİ GÜL..

2008-01-13T14:53:00.000-08:00

Aynası olmadığı için bakamamıştı hiç kendi yüzüne. Herkes gibi kendinin de bir saz olduğunu zannediyordu , bataklığın içinde...

Ta ki
Yolunu kaybettiği için bataklıktan geçmek zorunda kalan o şaşkın bülbülle karşılaşana dek...

Bülbül seslenir ona:
"Ey kaderin talihsizi,
Ey mahpusların en hazini,
Ey yanlızlıklar sultanı,
Ey gönlümün ilacı,
Söyle bana kim sürdü seni buraya?"

Bataklıktaki Gül şaşkınlıkla sorar:
"Yıllardır buradayım.
Ne kaderin talihsizini gördüm,
Ne de mahpusun hazinini yaşayanı.
Ne yanlızlığa düşen sultanı gördüm,
Ne de sürgün kurbanını.
Yıllardır kardeşçe yaşadık
Dostlarımla bu sazlıkta.

Söyle bana ey bülbül!
Divane olduğun hükmü geçse de aklımdan
Sormadan geçemeyceğim merağımdan.
Bir divane sözü mü dediklerin
Yoksa var mı bir bildiğin?"

Bülbül:
"Güzelliğini çekemediler,
Gözlerini kör eylediler,
Bahcesinden sürülen bu Gül'ü
Bataklığa gömdüler."

Gül:
"Anlar gibiyim şimdi seni
Ararsın "Gül" adındaki sevdiğini
Buralardan geçen pek olmaz
Bilmem "Gül" diye birini"

Bülbül:
"Ey Gül! O sensin
Bu bataklıkta hapissin.
Bu sazlıklar arasında
Kim olduğunu bilmez misin?

Nice Güller gördüm bahçelerde
Capcanlı renklerinde,
O büyüleyici parfümlerinde
Aşkla şarkı söyledim her birine.

Yolumu şaşırıp buradan geçtim
Bataklığın içindeki Gülü "Seni" gördüm.
Efkarımın şaşkınlığında
Şarkılarımı kedere boğdum"
...
...

Bataklıktaki Gül'ün şaşkın dinleyişinde, Bülbül'ün konuşması gün boyu sürer ve her geçen dakikada Gül'ün heyecanı içindeki arzı deler geçer.

İkna edebilmişti Bülbül O'nu, saz değil, bir Gül oluşunu. Anlatmıştı ona, geceleri kısaltan güneşli gül bahçelerin güzelliğini, miskleri bile utandıran büyüleyici kokusunu, kışın bile aceleyle geçip baharda görmek isteği o renk cümbüşünü...

Bataklıktaki Gül, gül bahçelerindeki güllere yapılan hizmetleri de öğrenmişti Bülbül 'den.
Kederlenmedi. Toprağına her gün su dökülmesine gerek yoktu Bataklıktaki Gül'ün. Toprağı desen zaten gevrekti. Eksiği sadece Güneşti...

Gül bahçelerinde yetişen güller gibi olmak istediği için midir bilinmez. Dallarını inadına arşa uzattı sazlıklar arasındaki, loş bataklıktaki Gül.

Ne kadar zaman geçer bilinmez, Gül'ün boyu sazlıkları geçer ve güneşle birleşiminden sonra, görülmemiş güzellikteki yapraklarıyla, capcanlı kelimesinin bile yanında cansız kaldığı canlılığıyla, büyülümü büyülü kokusuyla,.. sonunda bir efsane olur bülbüller arasında..

Şarkılarında sık sık anlatırlar bülbüller Bataklıktaki Gül 'ün hikayesini, gül bahçelerindeki güldaşlara. Onlarsa bu şarkıları dinler, kökleriyle mıhlanmış topraklarında, bir masal sarhoşluğunda..

Bataklıktaki Güllere ithafen...

ARADA KALANLAR..

2007-12-28T15:09:00.000-08:00

Bazen inceden müzik sesleri duyarım yürüdüğüm yolların kaldırımlarında,

Her adımımda artan ya da azalarak yok olan,

Samiyeti az, umudu çok olan..

Geçip gittiğim çok olmuştur onların yanından.

Görmezden gelmeye çalışarak,

ve bunu hakkımla başararak.

"Benden şarap paran çıkmaz!"

"Çorba parasıymış,PEEH!"

"......... ayyaşı!"

"....."

Bu cümlelerin kararlılığında

Yürümeye devam ederken aşına olduğum yollarda

Bir gün beklenmedik gelir

Zırhım delinir..

Adımlarımı yavaşlatırım geçiş süremi uzatmak adına

Düşüncelerimi sustururum duymak uğruna..

Mızıkanın sarhoşluğunda,

Yaya trafiğini keyfi tıkayışımda..

Yolumun üzerinde

İsmini koyamadığım bir boşluk..

Rahatsız etmeyen,

Doyumsuz.

Mızıkasının sesi silinmeye başlarken yavaş yavaş adımlarımın arkasında,

İkinci bir boşluğa fırsat vermeyecek olan düşüncelerimin ilki peydah olur,

"NEDEN?" "NEDEN?" "NEDEN?" lerin oluşturduğu bir kausta..

Bir an

Aklıma PALA DAYI'nın bilmediğim ama merak ettiğim NEDEN' leri gelir

Sonra DELİ MEHMET in NEDEN' leri

Daha sonra SİDİKLİ ŞAZİYE' nin ki

Daha, daha sonra bilmem kimin ki...

Nedenlere kuyruk olan söylentilerin doğru-yanlış cevaplarıyla

Birkaç dakikada sıyrılırım orta malı olan o boşluktan.

"Yarın yine geçeceğim bu boşluktan.

Aman bir yere ayrılma

Aynı yerde,

Aynı saatte.

Aynı seste,

Aynı demde.

Aynı NEDENlerle,

Aynı cevaplarla.

Yine buluşmak umduyla..

Hoşçakal boşluk, merhaba DÜNYA"

KÜN FE YEKÜN

2007-11-25T07:14:00.000-08:00

Motivasyon kitaplarında hep “istemek” ten bahsederler. “isteyin, sizin olsun!” derler. Zengin olmak mı istiyorsun? İstersen olursun! Ünlü olmak mı istiyorsun? İstersen olursun! Başarılı mı olmak istiyorsun? İstersen olursun!....

Kitaplarda, isteklerin gerçekleşmesindeki etkenler değişiklik gösteriyor. The Secret adlı kitapta bu, insan enerjisinin ve beyinin yaydığı elektro manyetik dalgaların, enerjiden oluşan evrenle birleşmesiyle gerçekleştiği söyler. Buna da evrensel çekim yasası der. %100 Düşünce Gücü adlı kitap da evrensel çekim yasasından bahseder ama buna Yaratıcı olgusunu da katar.

Bu iki kitabı okuduktan sonra Kur’an-ı Kerim de sıkça yer alan “KÜN FE YEKÜN”( O ol der ve hemen oluverir) dilime takıldı. Sonra da Hallac-ı Mansur tarihten bana seslenmeye başladı “ ENEL HAKK!” (Ben Hak’ ım)…

İsteklerini panolarına yazanlar vardır.” Bunu alacağım, şuna sahip olacağım, O olacağım…” Ben de yazmalıydım! Enel HAKK'tım! "kün fe yekün" diyebilirdim!...

Bu düşüncelerin sarhoşluğuyla kendi isteklerimi gözden geçirirken, panoma yazmam gerekenleri düşünüyordum şehir içi yolculuğumda, trafiğe yakalandığım sırada. Otobüsüm yol kenarında mıhlanmış vaziyette trafiğin açılmasını beklerken gözlerim bir mermer sütuna kilitlendi. "huvel baki"(Allah'tan geldik, yine Allah'a döneceğiz" diye başlaması gerekirken, “KÜN FE YEKÜN” ile başlayan yazılar, merhumun ailesi, adı-soyadı, doğum yılı ve ölüm yılı bilgileri ile devam edip “RUHUNA FATİHA” ile son buluyordu.

...

Şimdi..

İsteklerimi tekrardan gözden geçiriyorum...

ŞAH MAT

2007-11-09T13:54:00.000-08:00

-Beyaz taşın başlama önceliği olduğu için oyuna ben başlıyorum. Fil ve Vezirin önünü açayım önce...

-Bembeyaz tenim ve güzel elbiselerim ile yollardayım...

- Fil ve Vezir ile çoban matı yapayım dedim ama hamlemi gördü. Atları devreye soksam iyi olacak...

-Ya bu bilgisayar için 'düşünebilen aptal bir makina' tanımı %50 doğru bence. Yahu bu aptal makinenin neresi düşünebilecek. Ben, onun Şahına doğru Vezirim, Fillerim ve Atlarım ile doğru yaklaşırken o hala piyonlarla oynuyor.

-Adımlarımı nereye doğru atmam için düşünüp dururken zaman zaten geçiyor.Düşünmeye ne gerek var?Rüzgar beni bir yöne çevirir elbet...

-Şu dönen çarklar ne kadar da ilginç. Çarkları çevreleyen bir kasa da yok. Gerçi böylesi hoş gözüküyor. Çarklar rengarenk.. Hem şu göz alıcı minik çarka bak ya..ne güzel. Dayanamayacağım. Dokunuyorum...ipek gibi...

-Tüüühh!! Vezirimi yedi..Neyse ki bilgisayara karşı oynuyorum. "Ctrl+Z". Veziri korumaya alayım..,evet..Şimdi de ye bakalım Veziri! Ha!Ha!Ha!

-İşaret parmağım çark arasında!!..Parmağımı çekiyorum ama kurtaramıyorum!!..Eyvah!!Çark elimi çekmeye başladı!!...

-Yahu ben atımı nasıl da unuttum orada!? Değersiz bir piyon gelip yedi onu!..Neyse ya "Ctrl +Z"

-Siyah yağ lekeleri beyaz tenimin üzerinde ne de çirkin duruyor.. Ya ne düşünüyorum bee!! Elim gitti bari kolumu kurtarabilsem!!..Diğer kolumla kurtulabilirim belki...

-Çakal!! Filimi yedi..Al sana!!."Ctrl+Z","Ctrl+Z","Ctrl+Z" üç hamle öncesi yeterli olur galiba bilgisayarı alt etmek için..

-Kollarımı kurtarsa kurtarsa ayaklarım kurtarır. İki ayağımla çarklara abanıyorum. Allah'ım! Firavunun ölüm anında secdeye kapanışı gibi görme beni! Hata ettim.Kurtar beni!

-Şimdi ne yapacaksın salak makina!? Al sana..Şah!..Başka seçimin yok zaten! Kaç bakayım oraya..Evet öyle.. Şah!...Şah! Ya aslında bu son Şah hamlesinin yerine Vezirimi Filimin önüne alayım "Ctrl+Z". Ne kadar zekiyim bee... Az sonra götereceğim sana günü..

-Çarkların arasından geçerek diğer tarafa geçtim. Iğyy..Bedenim siyah yağlar içinde ne kadar da iğrenç gözüküyor. Hoppala!! Ne güzel aynaya bakıyordum ama hızla uzaklaşmaya başladı ayna..

-He he he.. ŞAH ve MAT.